Krioterapia zimnym powietrzem to miejscowe schładzanie tkanek strumieniem suchego powietrza o temperaturze około −30 do −60 °C. Celem jest szybkie zmniejszenie bólu, obrzęku i napięcia oraz przyspieszenie regeneracji.
Terapeuta kieruje dyszę urządzenia na wybrany obszar z odległości kilku–kilkunastu centymetrów, wykonując płynne ruchy. Zimny strumień wywołuje szybkie zwężenie naczyń, a następnie reaktywne przekrwienie (efekt przeciwbólowy i przeciwobrzękowy).
Pojedynczy obszar schładza się zwykle 2–5 minut. Zabiegi wykonuje się 3–5 razy w tygodniu w serii lub doraźnie przy zaostrzeniu bólu/obrzęku.
Zabieg jest bezpieczny po kwalifikacji. Przeciwwskazania obejmują: chorobę Raynauda, pokrzywkę z zimna, krioglobulinemię, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego (niedokrwienie), neuropatie czuciowe, nieleczoną zakrzepicę żylną, otwarte rany/odmrożenia, aktywne infekcje skóry w miejscu zabiegu oraz nadwrażliwość na zimno. Ostrożnie u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi i w cukrzycy (zaburzenia czucia).
Nie — odczuwalne jest intensywne, ale krótkotrwałe zimno; w razie dyskomfortu skraca się czas lub zmniejsza intensywność.
Tak. Efekt przeciwbólowy często ułatwia ćwiczenia i pracę manualną bezpośrednio po schłodzeniu.
Często od razu po sesji; w przewlekłych dolegliwościach rekomendowana jest seria zabiegów połączona z ćwiczeniami.
Wróć do oferty