Prądy diadynamiczne (prądy Bernarda) to niskoczęstotliwościowa elektroterapia wykorzystująca półokresowo wyprostowane prądy sinusoidalne (ok. 50–100 Hz) do zmniejszenia bólu, poprawy ukrwienia i rozluźnienia tkanek. Stosuje się je jako wsparcie terapii manualnej i ćwiczeń.
Na skórze umieszcza się elektrody w okolicy bólu lub segmentalnie. Aparat podaje odpowiednio dobrane przebiegi prądu (rodzaje poniżej). Odczucia to zwykle równomierne mrowienie lub rytmiczne „pulsowanie”. Parametry dobiera się do celu (przeciwbólowo, rozluźniająco, przekrwiennie) i tolerancji pacjenta.
Skóra czysta, sucha, bez podrażnień lub ran; bez balsamów w miejscu elektrod. W razie potrzeby delikatne skrócenie owłosienia.
Pojedyncza sesja trwa zwykle 10–20 minut. Zabiegi wykonuje się kilka razy w tygodniu, często w serii, jako element szerszego planu terapii.
Metoda jest bezpieczna przy prawidłowej kwalifikacji. Przeciwwskazania obejmują m.in. rozrusznik serca i inne implanty elektroniczne, zaburzenia rytmu (wg zaleceń lekarza), świeże rany/podrażnienia skóry pod elektrodami, aktywne infekcje skóry, nowotwór w miejscu aplikacji, zakrzepicę, znaczne zaburzenia czucia oraz ciążę (okolica brzucha/lędźwi). Elektrod nie przykłada się na przednią szyję, oczy, okolicę serca oraz uszkodzoną skórę.
Nie – prawidłowo dobrany bodziec to komfortowe mrowienie lub rytmiczne „pulsowanie”.
Nie – zabieg można wykonać bez skierowania po ocenie przez fizjoterapeutę.
Często częściowo już po pierwszych sesjach; w bólach przewlekłych zwykle potrzebna jest seria zabiegów oraz ćwiczenia uzupełniające.
Tak – najczęściej z terapią manualną, ćwiczeniami i edukacją bólową w ramach jednego planu terapii.
Wróć do oferty